[dropcap size=dropcap]Z[/dropcap]onder hun belang te willen overdrijven, de (Knack) Weekend Blog Awards zijn de bekendste blog awards van het land. Niets meer en ook niets minder. Ben ik drie jaar geleden gestart om die te winnen? Natuurlijk niet. Is het een doel om genomineerd te worden? Ook niet. Lig ik wakker van cijfers of het aantal bezoeken? Niet (meer).Hot Cuisine de Pierre heeft zich de voorbije jaren een plaatsje gezocht in het immens verspreide virtuele landschap van bloggers en online stekjes. En na drie jaar heb ik dat stekje ook gevonden.

Small gatherings, great stories. Wat zoveel betekent als mensen samenbrengen en hen plezieren met gerechtjes, jonge chefs en ambachtslui in de kijker zetten of experimenteren en mijn eigen niveau verbeteren, daar gaat het om. De battles, de Ronde van Vlaanderen, tastings, een chocoladebaby, een portret van X of Y… Kortom, gewoon mijn eigen ding doen.

We gaan het natuurlijk niet onder stoelen of banken steken. Toen ik – wegens het niet checken van mijn ongewenste post- via via te weten kwam, dat ik genomineerd was, sloeg mijn hart spontaan een beetje harder en kreeg ik klamme handjes. Ja, die nominatie is dus leuk, superleuk zelfs. Ego strelen, ijdelheid, give it a name. Waarom ik werd opgenomen en anderen niet, daar heb ik het raden naar. Het doet me wel oprecht plezier, dat mijn vrienden van Belgian Smaak ook genomineerd zijn. Ze zijn amper een jaar bezig en staan er al tussen. Iets zegt me dus, dat de Knack redactie een mix wou brengen van jong en oud. Waarvoor dank.

Bedankt alvast voor de nominatie!

Wie wil, mag altijd voor mij stemmen:

blogawards_2014_nominee_wit     Trouwens ere wie ere toekomt. Ik krijg vaak complimenten over “het uiterlijk” van mijn blog. Dit heb ik voor 100% te danken aan het geniaal grafisch genie van een Jeroen Migneaux. Ontdek hem hier: link.