[dropcap size=dropcap-big]A[/dropcap]l die willen koken,

moeten mannen met baarden zijn.

Kobe, Olly en Jason,

die kunnen koken, die kunnen koken.

Kobe, Olly en Jason 

die hebben baarden, die koken mee…

De voorbije weken waren ze aanwezig in ettelijke kranten, TV-programma’s, radiozenders en sociale media: De Flemish Foodies. Zelf horen ze liever de naam “Flemish Nudiez”. Drie jonge dertigers zijn het. Alle drie kunnen ze best een potje koken. Rock ‘n roll is wat ze uitstralen. Echte ondernemers zijn het anders ook wel. Niet voor niets staat één van de drie in de Top 50 van ondernemers van het jaar 2012 volgens De Tijd. Kobe, Olly en Jason, ze zijn hot. Je bent er voor of er tegen. Zijn ze een hype? Dat wil ik best geloven. Toch geef ik u graag drie redenen, waarom ik hen ergens wel sympathiek vind. Ten eerste stralen ze die sympathie uit. Ondernemer of niet, hype of niet, ze zijn gewone jongens, die weliswaar weten hoe lekker eten klaar te maken. Ten tweede hou ik van hun gedachte om te werken met lokale producten. Seizoensgroenten uit de tuin, bijvangst uit de zee en vlees van bij ons, codewoorden die zorgen voor een gezondere en lekkere levensstijl. Ten derde slaagden ze er gisteren in om een evenement te organiseren, die Gent op de culinaire wereldkaart plaatste.  Als jonge dertigers zoiets verwezenlijken, je moet het maar doen.

Flemish Nudiez-33

Gisteren was Gent namelijk even een culinaire hotspot. Ten eerste was er ‘s avonds het Gelinaz diner. Twintig topchefs zorgden in het ICC voor een culinaire performance van formaat. De Gelinaz organisatie stopt dit jaar enkel in New York, Lima en Gent. Ja, ik was er graag bij geweest. Ja, de foto’s op Twitter en Instagram doen me watertanden. Ja, het was waarschijnlijk zijn geld wel waard. “Once in a lifetime” heet zoiets. Het was me echter een beetje te duur. Exclusiviteit heeft zijn prijs natuurlijk. Feit blijft dat het publiek – lees er Twitter op na – zeer internationaal was. Gelinaz kiest Gent uit en dat is een prestatie, waar we trots mogen op zijn. Het bewijst dat de Flemish Foodies – of Nudiez – niet zomaar drie sympathieke jongens met een baardje zijn. Ze kunnen koken en worden daar internationaal duidelijk voor gewaardeerd. Daar kunnen we alleen blij van worden.

flemish_foodies_dok1

Het tweede luik richtte zich op het brede publiek. Een Food Festijn was wat de bedoeling moest zijn. Dat werd het ook. De Gentse site van het Dok werd ingepalmd. Muzikale optredens, straattheater, rondlopende wortels, een beergarden met kleinere brouwerijen, een biomarkt, culinaire lezingen en twintig topchefs waren aanwezig. Deze keer werd er niet gegoocheld met sterren en scores. Neen, twintig jonge topchefs mochten zich komen bewijzen met enkel maar een barbecue en houtskool als hulpmiddel. Het concept klonk heerlijk en eerlijk. Eerlijk? Ja inderdaad, want ze werkten onder het motto “Eat your ticket”. De toegangsprijs was dertig euro en bij het binnenkomen kreeg je dertig euro aan bonnetjes. Commercieel is dit natuurlijk goed gezien, maar laat ik het daar nu net niet over hebben.

Flemish Nudiez-21

Flemish Nudiez-9

Flemish Nudiez-4

Flemish Nudiez-1

Flemish Nudiez-23

Flemish Nudiez-24

Er was ook een massa volk. Het feest was uitverkocht. Gelukkig maar, denk ik nu. Ondanks het inroepen van de hulp van het eventbureau achter onder andere Dranouter Festival waren er wat mankementen. Wie om 15u arriveerde, zal zich wel in de haren gekrabd hebben. De nodige jeuk werd veroorzaakt door de uitverkochte standen en te lange wachtlijnen. De opstelling van twintig chefs in een lange rij met een rij banken er naast, daar zal nog wel even over gediscussieerd worden. Het inschatten van hoeveelheden verdient datzelfde lot. Feit blijft echter dat twintig jonge chefs er de kans kregen om hun culinair kunnen tentoon te spreiden. Feit blijft dat mensen de kans kregen om kennis te maken met de heerlijke aardbeien van de Wassende Maan en andere Vlaamse biobedrijven. Persoonlijk heb ik mijn buikje kunnen vullen. Ok, ik heb moeten wachten. Lang wachten zelfs en dat vond ik niet altijd even leuk. Ik vond het jammer dat Vrijmoed uitverkocht was en de banaan met mascarpone ijs door al het volk onbereikbaar werd. Mijn dertig euro heb ik echter optimaal kunnen spenderen aan een combinatie van lekker eten en onbekende bieren.

Flemish Nudiez-30

Flemish Nudiez-29
Flemish Nudiez-28

Flemish Nudiez-17

Flemish Nudiez-14

“Je gaat toch geen braadworst nemen”, zei de dame links van me. Ik wist wel beter. De Kruidenmolen gaf me namelijk een heerlijke boudin gemaakt van inktvis. De Veranda verraste alweer en deze keer met een gemarineerde venkel. Het Kortrijkse Table D’Amis toonde alweer hun klasse met heerlijke ribbetjes met een koriandersausje. Slagerij Dierendonck zorgde voor een vlezig plezier met een heerlijk stukje Pastrimi van Hollsteiner.  In De Wulf, tenslotte, gaf mij alweer een heerlijk dessert op basis van vlierbessen en bosaardbeien. Bedankt Davy, Mathieu, Hendrik, Stijn en Sander. Jullie zorgden met jullie creaties telkens voor een smaakexplosie. Die explosies deden het wachten keer op keer vergeten. Daar is waar het voor mij om ging: lekker eten van jonge chefs.

 

Flemish Nudiez-13

Flemish Nudiez-10

Flemish Nudiez-6

 

Ik weet het. De lange rijen en de veel te vroeg uitverkochte chefs, het zou zeker niet mogen. Laat ons echter hopen dat er een tweede editie komt. Laat het dan een editie zijn, waarin de kinderziektes zijn aangepakt, maar waar – belangrijker – het culinair niveau hetzelfde blijft. Die drie mannen met baarden slaagden er – samen met een volledige crew van chefs en vrijwilligers – om Gent nog hotter te maken. Hun missie “Think local, go global.” werd, naar mijn bescheiden mening, een Mission accomplished. Well done, Nudiez!